"Malas"

Kahit kelan wala akong suwerte sa sugal. Pusoy, tong-its, ma-jong, bingo, at kung anu-ano pang klaseng laro sa bahara basta merong pustahan. Kaya kahit na exposed ako sa mga sugalan hindi ko pinagtutuunan ng pansin para matutunan. In-between na nga lang na piso-piso ang tayaan eh hindi pa din ako suwerte. Ewan ko ba kung klaseng malas akong meron pas dating sa sugal.

After namin mag-dinner sa Magellan, dumiresto kami ng mga kalaro ko sa badminton sa patay. Nakaburol ang lola ng isa naming kaibigan. Syempre, merong baraha, merong sugal. 'Yung mga kasama ko gusto nilang maglaro ng poker. Tig-50 pesos lang naman ang puhunan ng bawat isa. Maliit lang naman kaya nakisali na din ako para pangpalipas oras. Ewan ko at parang may mali. Madalas akong manalo. Hanggang sa umabot na dalawa na lang kami ang naiiwan. Mas madami na yung pera ko kaya yung kalaban ko palaging all-in. Sa huli ako ang nanalo. Ang kahalati ng pera ibingay ko sa patay. Ang kalahati pinang-gasolina ko.

Iba ang pakiramdam ko. Nawala ang tingin ko sa sarili ko na malas ako sa sugal.

But one thing for sure, na hindi ko seseryosohin ang mga sugal. Walang patutunguhan na mabuti para sa akin ang sugal.